یک لحظه نگاهم به نگاه تو در افتاد
هر کس که بدین دام در افتاد بر افتاد
بر خرمن خشک دل من برق نگاهت
تابید گرفت آتش و پا تا به سر افتاد
گفتم هوس است این چوببوسم لب لعلت
خاموش شود آتش و لیکن بتر افتاد
گفتم که به درمان بکشم دست به زلفت
ازعطرخوش جعد تو خون درجگر افتاد
هر چند در آغوش کشیدم تن مینات
آرام ندارم که مگس بر شکر افتاد
تاباندی ازآن چشم سیاهت همه گون سحر
در خواب شدم لیک شبم بی سحر افتاد
جواد سبط
+ نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 و ساعت
17:34 |
