تو ای یادگار روزهای ساکت من
صدایت را باز
در رقص آرام برگ ها می شنوم
می خواهم از تو آغاز کنم
و آوای حضورم را با تلاطم حرفهایت
دوباره از نو کوک کنم
یعنی تو این بار می مانی
و یا باز با یک پلک
و یا یک خمیازه ی عمیق
چون رویا از سرم می گذری؟
جواد سبط
مرداد ۸۶
+ نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 و ساعت
11:8 |
