که مست باده ام از چشم آن نگار امروز
به جای برف بریزد از آسمان الماس
ز گرد پای نگارم به این دیار امروز
شکست قامت سرما به پنجه ی خورشید
رهید قلب من از یار نا به کار امروز
زنید چاک چو غنچه جامه از تن خویش
که بزم ما ز رخ یار شد بهار امروز
رسید مژده و افلاک در سماع افتاد
ز صوت ناله ی بلبل به جویبار امروز
نوشته ام دو سو خط بر سیاق حافظ شعر
چه ادعای بزرگی چه افتخار امروز
تخلصی چو ندارم چه عیب "تنها" من
چو سبطم و سخنم در شاهوار امروز
جواد سبط
۲۵ بهمن ۸۶
